Адышоў у лепшы сьвет мой блізкі сябар.
Пазаўчора праводзілі ў апошні шлях выдатнага чалавека, пісьменьніка, дзеяча беларускай дыяспары Кастуся Акулу.
http://www.svaboda.org/content/Article/872753.html Кастусь вельмі любіў фатаграфаваць. На апошнія свае народзіны прасіў, каб я падарыла яму новы фатаапарат - як у мяне (: , навучыла ім карыстацца.
Гэты здымак ён зрабіў у 1958 годзе, спантанна, сваёй новенькай тады Лейкай. Тут ягоныя жонка й дачушка. Ён лічыў гэты здымак сваім лепшым, называў *Сапраўдная прыгажосьць жыцьця*.
hudzilin siarhei,Цалкам магчыма. Але гэта ўжо гісторыя, архіў. Таму я ўжо не маю права нешта мяняць.
Гэта як і ў пісьменьстве: пакуль аўтар жывы, можна нешта рэдагаваць і папраўляць. Як не -- тэкст застаецца нязьменным.
Дзякуй.
Losev Aleksandr,
Я зганьбаваную Сьвятыню
як мог, што сілаў аднаўляў.
На помач клікаў на чужыне,
Шляхі і вехі ўсталяваў.
І дабраслаўлены Усявышні...
Дзякуй, што Вы гэта памятаеце.
Той слупок, што Вы ўзгадалі, напісаны мелам на школьнай дошцы ў яго ўдома. Гэта была дамашняя маленькая школьная дошка для ягоных дзяцей. Дзеткі даўно ўжо сышлі з дому, а дошка з вершам так і вісіць. ... Веру, што некалі гэтыя вершы будуць пісацца і на школьных дошках Беларусі.
Пазаўчора праводзілі ў апошні шлях выдатнага чалавека, пісьменьніка, дзеяча беларускай дыяспары Кастуся Акулу.
http://www.svaboda.org/content/Article/872753.html
Кастусь вельмі любіў фатаграфаваць. На апошнія свае народзіны прасіў, каб я падарыла яму новы фатаапарат - як у мяне (: , навучыла ім карыстацца.
Гэты здымак ён зрабіў у 1958 годзе, спантанна, сваёй новенькай тады Лейкай. Тут ягоныя жонка й дачушка. Ён лічыў гэты здымак сваім лепшым, называў *Сапраўдная прыгажосьць жыцьця*.
http://www.zbsb.org/n3/2084.shtml
Гэта як і ў пісьменьстве: пакуль аўтар жывы, можна нешта рэдагаваць і папраўляць. Як не -- тэкст застаецца нязьменным.
Дзякуй.
Нас верай. Сілай надзяліў, -
Народ наш на зямлі ня лішні,
Ён будзе жыць, як хваль прыліў.
мае спачуванні.....
Я зганьбаваную Сьвятыню
як мог, што сілаў аднаўляў.
На помач клікаў на чужыне,
Шляхі і вехі ўсталяваў.
І дабраслаўлены Усявышні...
Дзякуй, што Вы гэта памятаеце.
Той слупок, што Вы ўзгадалі, напісаны мелам на школьнай дошцы ў яго ўдома. Гэта была дамашняя маленькая школьная дошка для ягоных дзяцей. Дзеткі даўно ўжо сышлі з дому, а дошка з вершам так і вісіць. ... Веру, што некалі гэтыя вершы будуць пісацца і на школьных дошках Беларусі.
http://www.zbsb.org/n3/2084.shtml