Когда увидела это дерево посреди поля, сразу в памяти всплыли строки классика белорусской поэзии Янки Купалы:

Ад прадзедаў спакон вякоў
Мне засталася спадчына;
Памiж сваiх i чужакоў
Яна мне ласкай матчынай.

Аб ёй мне баюць казкi-сны
Вясеннiя праталiны,
I лесу шэлест верасны,
I ў полi дуб апалены...

Я.Купала